Weer zwanger en ook banger? 3 tips voor minder stress bij jezelf en je ongeboren kindje.

“Ik wilde gewoon voor een kind zorgen. Ik wilde niet die lege handen hebben. Ik was moeder, maar niemand zag het. Dus dat was eigenlijk de drijfveer om zo snel weer zwanger te worden. Alleen dat was natuurlijk verre van relaxed. Jeetje, wat een stress!”


Wat is een goed moment om weer zwanger te worden na miskraam of ander babyverlies?
Dit is een ontzettend lastige vraag! En als buitenstaander kan en wil ik daar geen antwoord op geven.  Soms krijg je een medisch advies om een nieuwe zwangerschap nog even uit te stellen, bijvoorbeeld omdat je lichaam zich eerst moet herstellen of omdat er verder (genetisch) onderzoek moet worden gedaan naar de oorzaak van de miskraam of het verlies van de baby later in de zwangerschap. En soms voel je dat het belangrijk is om eerst de tijd te nemen om te rouwen. Maar de uiteindelijke beslissing over wanneer je je weer open wilt stellen voor een nieuwe zwangerschap, neem je als ouderpaar zelf. Het enige advies dat ik hierbij kan geven: maak een bewuste keuze en vraag je serieus af of je er weer aan toe bent om nieuw leven met open armen en een open hart te ontvangen.
Ik heb inmiddels interviews mogen houden met diverse vrouwen die te maken hebben gehad met het verlies van een kindje tijdens de zwangerschap of snel na de geboorte. Vrouwen die hun ontroerende verhaal en hun verdriet met mij hebben willen delen. En in veel van deze gesprekken klonk naast het verdriet ook het verlangen, zoals zo duidelijk naar voren komt uit het citaat aan het begin van dit blog. Naast het verdriet over het verlies van dit kindje, is er nog steeds het verlangen naar een kindje om voor te mogen zorgen. Je dacht moeder/vader te worden, zichtbaar voor iedereen, en dan sta je ineens met lege handen. Je toekomstdroom ligt volledig in duigen.
En ja, dat kan ook als het gaat om een verlies aan het begin van een zwangerschap.

Verlangen en angst na miskraam en ander babyverlies
Wanneer het verlangen groter is dan de angst, je je weer openstelt voor een nieuwe zwangerschap en dan (misschien al snel) weer zwanger bent, kan het zomaar zijn dat de angst ineens groter wordt dan het verlangen. Je hebt de uitdrukking 'zwanger en ook banger' vast al eens eerder gehoord.
Een vrouw vertelde mij tijdens het interview dat ze bijna niets meer durfde te eten, niet meer durfde te sporten, bijna niet meer naar de wc durfde omdat ze bang was weer bloed te zien. Of een vrouw die verderop in de zwangerschap heel veel stress had als ze het kindje even niet meer voelde bewegen en voortdurend de bevestiging van de verloskundige nodig had dat het nog goed was, dat het hartje nog klopte. Bij de verloskundige was ze dan gerustgesteld, maar eenmaal thuis was de angst er meteen weer.
Die gevoelens kunnen de blijdschap dat je weer zwanger bent soms helemaal overschaduwen. Misschien heb je zelfs spijt dat je alweer zwanger bent geworden of voel je je schuldig naar dit nieuwe kindje dat in je buik groeit.

Onzekerheid in zwangerschap na babyverlies
We weten inmiddels allemaal dat gevoelens van angst en stress fysieke gevolgen hebben. Het doet iets met onze hormoonhuishouding, met onze bloeddruk, met onze hartslag, met ons immuunsysteem. Maar wat we ons niet altijd realiseren, is dat bij een zwangere vrouw deze veranderingen in haar lichaam meteen ook bij het kindje in haar baarmoeder terecht komen.
Wanneer je je dat als zwangere vrouw realiseert, kan dat voor nog meer stress zorgen. En dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Moeten we het er dan maar niet over hebben?
Ook dat is niet de oplossing. Maar wat dan wel?


(foto is van Tom Schoemaker en het zwangere model is Rachelle Summers)









Weer zwanger en ook banger? Spreek je uit - ook naar je ongeboren kindje!
Wanneer jij je als zwangere vrouw bewust bent van je emoties en ook weet dat dit van invloed is op je baby, is het makkelijker om er iets mee te gaan doen. Dat kan voor je kindje (en voor jezelf) echt het verschil maken.

Hieronder 3 tips:

  • Maak dagelijks contact met je baby door je handen op je buik te leggen en met je baby te praten over hoe het met je gaat. Wen je aan om dit vanaf het prille begin van de zwangerschap te doen. Gebruik hiervoor bijvoorbeeld de meditatie die je kunt aanvragen op deze website Klein Bekijken - meditatie bij zwangerschap.
  • Combineer je angsten en zorgen bewust met hun positieve tegenpool. Dus bv. bang zijn dat het weer misgaat komt doordat je zo ontzettend graag wil dat je dit kindje straks gezond en wel in je armen mag houden. En verdriet om het kindje dat je moest verliezen komt doordat je zoveel liefde in je hebt die je zo graag wil delen. Spreek deze emoties en hun positieve tegenpolen hardop uit naar jezelf. Je zult merken dat het de negatieve emoties verzacht. 
  • Zet je emoties niet op slot. Ze moeten er uit, en hoe meer je ze opkropt, hoe heftiger ze worden. Dus wees ongegeneerd blij, boos, verdrietig, bang, onzeker en uit dit bij mensen in je omgeving. Dat hoeft dus niet altijd je partner te zijn en dat kunnen verschillende mensen zijn die jou hier graag de ruimte voor willen geven (en misschien zelfs wel samen met jou willen dansen, lachen, huilen, schreeuwen).

En natuurlijk moet je, als je het gevoel hebt dat het niet goed zit, contact opnemen met de verloskundige.

Je nog niet willen verbinden met je kindje ‘omdat het misschien weer mis kan gaan’ is geen oplossing. 

Daarover kun je meer lezen in een volgend blog.

Heb jij ook een verlieservaring en wil je deze met me delen? Vul dan de online vragenlijst in via https://www.survio.com/survey/d/O1Q4L2A3N1H7C0V2C
En wie weet spreek ik je daarna voor een uitgebreider interview. Als je daarvoor openstaat, dan kun je dit aangeven aan het einde van de vragenlijst.