Zwanger na een miskraam: wat stress écht doet met je baby en hoe je je baby kunt beschermen

Vol emotie kijk je naar de twee streepjes op de test: je bent opnieuw zwanger!
Maar je vorige zwangerschap is geëindigd in een miskraam, en terwijl je je hand op je buik legt denk je maar één ding: mag dit kindje alsjeblieft blijven leven!
Je wil er echt alles aan doen om het deze keer goed te laten gaan, en je maakt je zorgen. Wat als mijn angst dit kindje beschadigt?

Zwanger na een miskraam: waarom je meer stress voelt dan je zou willen
Je bent opnieuw zwanger, misschien is het nog zo pril dat je het nauwelijks hardop durft te zeggen.
Er is blijdschap, natuurlijk is die er.
En ook dankbaarheid en verwondering over deze nieuwe zwangerschap.
Maar er is ook iets anders. Je voelt ook nog een terughoudendheid, een stemmetje dat fluistert: blijf alsjeblieft deze keer …

En misschien is er nog iets wat je niet toe wilt laten omdat het je nog angstiger maakt, namelijk de gedachte dat jouw angst, jouw stress, jouw verdriet om het kindje dat je moest missen, invloed zou kunnen hebben op dit nieuwe leven.

Kan stress een nieuwe miskraam veroorzaken?

Dat is het laatste waar je bij stil wilt staan. Je voelt je al wankel genoeg.

En toch is dat precies waar dit blog over gaat en de nieuwe video op mijn YouTube kanaal.

Ik wil het met je hebben over wat jouw emoties tijdens een zwangerschap na een miskraam doen met jouw baby. Niet om je bang te maken. Niet om je nóg voorzichtiger te laten leven dan je al doet. Maar om je te laten zien dat jij invloed hebt. Meer dan je misschien denkt.
Niet door je angst weg te drukken.
Niet door jezelf te dwingen positief te zijn.
Hoe dan wel?
Door te leren hoe je je kindje kunt beschermen met precies datgene wat je nu misschien als zwakte ziet: je gevoeligheid.
Lees verder, dit is belangrijk.

Wat je eerst moet weten: How we begin is how we become
(Dit is de ondertitel van de indrukwekkende documentaire In Utero)
Inmiddels is er zoveel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, dat we er echt niet meer onderuit kunnen: Wat er met je gebeurt wanneer je in de buik van je moeder zit, heeft invloed op ons verdere leven, het wordt opgeslagen in het geheugen van ons lichaam.
Bij geheugen denken wij direct aan het geheugen van ons brein. Hoe we dingen onthouden en later weer kunnen navertellen.

Maar er is nog een ander soort geheugen en dat werkt vanaf het begin van ons ontstaan:
onze cellen hebben een geheugen, en met name de cellen die ontstaan in de periode rond zwangerschap en bevalling.

Hoe werkt dat dan?
Alles wat deze cellen ervaren, laat een onomkeerbare indruk achter in de biochemie van de cellen. We noemen dat een imprint en ook wel onze ‘voorgeboortelijke blauwdruk’. Hoe vroeger in de zwangerschap deze imprints ontstaan, aan hoe meer organen en weefsels deze imprints worden doorgegeven. In het begin van de zwangerschap gaat de celdeling immers razendsnel en ontstaan uit basiscellen uiteindelijk alle organen en weefsels.

Wat ik zelf heel bijzonder vond om me te realiseren: onze voorgeboortelijke blauwdruk wordt opgeslagen in de cellen in ons lichaam, en dus ook in onze ei/zaadcellen. Dat betekent dat onze eigen blauwdruk mede gevormd is door de blauwdruk van onze ouders en de generaties voor hen. En wij geven onze blauwdruk weer door aan onze kinderen en de generaties na hen. Lees hier mijn eerdere blog over de voorgeboortelijke blauwdruk wanneer je zwanger bent van een meisje.

De invloed van stress op de baby in je buik
Wanneer ik het in dit blog heb over stress in de zwangerschap, dan gebruik ik dit woord als overkoepelende term voor heftige emoties tijdens de zwangerschap.
Zoals we allemaal weten, doet stress iets met ons lichaam. Zo gaat de hartslag en bloeddruk omhoog en doet het ook iets met ons gevoel van welbevinden.
In de baarmoeder zijn moeder en kind onlosmakelijk met elkaar verbonden – zowel fysiek als emotioneel. Dus de emoties van de moeder en haar fysieke reactie daarop, komen ook bij het kind terecht. En als dat langdurig of heftig is, dan blijft dat niet zonder gevolgen.

Tessa Roseboom vertelt in een interview door M. Wessels op 16 mei 2023 met haar en Anna Verwaal: Prenatale stress en trauma hebben grote impact op de latere fysieke en mentale gezondheid: het beïnvloedt hoe mensen zich voelen, denken en handelen. Hoe ze het leven ervaren, relaties aangaan en onderhouden. Zorgen voor hun kinderen. Zich verbonden voelen met elkaar. Productief zijn. Maatschappelijk participeren. En ouder worden.

Het stressregulerend systeem van de zwangere vrouw programmeert het stressregulerend systeem van de foetus en het latere kind, omdat het bewaard blijft in het lichaamsgeheugen (in de cellen  - ook de eicellen).

Je zal maar zwanger zijn na een miskraam en dit nu lezen . . .
Dat is wat er regelmatig door me heen ging tijdens het schrijven van dit blog. Ik probeer me te verplaatsen in hoe het voor jou moet zijn.

Je durft nog niet helemaal blij te zijn. Je telt in weken en durft nog niet in maanden te rekenen. Je vermijdt winkels met babyspullen. Je voelt je onbegrepen.

Ondertussen vraag je je af:
Kan mijn angst een nieuwe miskraam veroorzaken?
Beschadig ik mijn baby als ik huil?
Moet ik positief blijven voor mijn kindje?
Ben ik al aan het falen als moeder?
Waarom kan ik niet gewoon genieten?

Het liefste wil je van anderen horen:
Ben ik wel normaal?
Is mijn baby veilig bij mij?
Kan ik iets doen, heb ik invloed?

Ja, het is heel normaal dat jij je wiebelig voelt en nog niet volledig durft te vertrouwen op deze zwangerschap.
Ja, jij kunt invloed hebben op wat je jouw baby hiervan meegeeft.
Als jij jezelf emotioneel afsluit om niet opnieuw gekwetst te worden, dan voelt je kindje dat ook.

En juist daarom wil ik dat je dit weet.
Nogmaals: niet om de stress te verhogen, maar om je te laten zien hoe je je kindje kunt beschermen tegen de ongewilde invloeden van jouw emoties.
Want ik ben ervan overtuigd dat het ook zo kan: dat kennis leidt tot het verlangen om een positief verschil te gaan maken voor je kindje. Dat het leidt tot een gevoel van urgentie om je verantwoordelijkheid te nemen. Ook als dat niet makkelijk is. Dat vraagt iets van je: zachtheid én moed.

Hoe bescherm je je baby tegen stress na een miskraam? (4 concrete stappen)
Op het ervaren van stress tijdens de zwangerschap heb je niet altijd invloed, op de gevolgen hiervan voor de baby in je buik kun je wel het verschil maken voor je baby.

Onderzoek heeft aangetoond dat stress tijdens de zwangerschap op een andere manier inwerkt op het embryo en de foetus in de baarmoeder wanneer ze welkom en geliefd is dan wanneer ze ongewenst is en afgewezen wordt. De liefde van een moeder voor haar ongeboren kind is het allerbelangrijkste. Als een baby die liefde voelt, dan vormt dat een beschermend schild rondom haar dat de impact van spanningen van buitenaf vermindert en in sommige gevallen zelfs neutraliseert.

Je kunt al voor de zwangerschap beginnen om een beschermend schild op te bouwen. Misschien voelt het logisch om te wachten tot de eerste 13 weken voorbij zijn. Toch kan het juist helpend zijn om hier al eerder mee te beginnen, juist in de periode die het spannendst voor je voelt.

1. Zorg voor een veilige basis in je relatie
Is deze basis er niet? Besteed daar dan aandacht aan, het liefst voor je zwanger wordt. Bij een slechte relatie tussen de ouders is overigens een sterk koesterende relatie tussen moeder en kind een beschermende factor. Kijk ook eens naar het ontstaansverhaal van jullie zelf (van kinderwens bij je ouders tot jullie geboorte). Welke patronen bij jezelf herken je vanuit dit verhaal en wil je hele zodat je ze niet doorgeeft aan jullie kind.

2. Maak van de conceptie een bewuste uitnodiging
Het helpt wanneer de scheppingsdaad (de conceptie) liefdevol en uitnodigend is.
Sta daar vooraf en achteraf eens bewust bij stil. Nodig je kindje uit om bij jullie te komen.

3. Verbind je met je baarmoeder
Het helpt wanneer je je baarmoeder liefdevol opent om te ontvangen, te koesteren en te beschermen. Ga met je aandacht naar binnen en stel je voor dat een warme, beschermende en koesterend plek voorbereid voor je kindje.

Wordt jouw kindje in liefde ontvangen, dan ervaart ze al in de baarmoeder geborgenheid. Het brein en het lichaam van jouw baby zullen zich dan gunstig ontwikkelen.

4. Maak tijdens de zwangerschap dagelijks contact met je baby

Vertel je baby hoe het met je gaat, hoe je je voelt. Vertel het eerlijke verhaal. En laat daarnaast aan je kindje voelen hoe welkom het is en hoeveel je van je baby houdt. Ik vind het fascinerend te weten dat de manier waarop jij met je kindje praat tijdens de zwangerschap, van invloed is op hoe jouw kind later relaties aan zal gaan. Prachtig toch, als je daar nu al een liefdevolle basis voor mee kan geven?
Wanneer een kindje in een warme, liefdevolle baarmoeder heeft gezeten, verwacht ze ook deze liefdevolle ontvangst in de buitenwereld: ze is in aanleg open, leeft vanuit vertrouwen en zit vol zelfvertrouwen. Dat is bijzonder om je te realiseren.

Positieve invloed van een liefdevolle verbinding met jouw baby op jouw zwangerschap
We hebben het tot nu toe vooral gehad over de invloed op jouw baby.
Maar je liefdevol verbinden met de baby in je buik, is ook goed voor jou.
Wanneer je weet hoe je een liefdevol en beschermend schild om je kindje kunt maken, zal dat jou ook vertrouwen, ontspanning en rust geven. Win-win.

Verbinden met je ongeboren kind - Je hoeft het niet alleen te doen
Misschien merk je na het lezen van dit blog dat je behoefte hebt aan meer rust of begeleiding. Ik heb een meditatie ontwikkeld die je helpt om liefdevol contact te maken met je kindje. 

Als je wilt, stuur ik hem je toe.

P.S.  Ken je iemand die opnieuw zwanger is na een miskraam? Stuur dit artikel gerust door.

P.S. 2: Ben je op dit moment nog niet zwanger, maar wil je wel graag zwanger worden?
Ik heb ook een meditatie om je open te stellen voor een nieuwe zwangerschap.
Deze kun je aanvragen door een mail te sturen naar info@kleinbekijken.nl